thunn (mystarcorner)

recorded by me ( thunn / mystarcorner )

2010.04.03

ตื่นแต่ตีห้า เตรียมตัวรอลุงจอห์นมารับ แต่กว่าจะได้ออกก็เจ็ดโมง ลุงมัวแต่ทำไรอยู่ไม่รู้ แต่พอมาถึง สถานีรถไฟ Amtrak ตารางดันเปลี่ยนเป็น 9.15 AM ค่ารถ $23 แล้วก็ไปหาของกินกัน กิน  Burrito ทั้งคู่ รสชาติพพอถูๆไถๆสมราคา $1.99 ฮ่าๆๆ ต้องประหยัดไว้ก่อน พอถึงเวลารถออกก็งง ทำไมมีแต่คนออกมาวะ แล้วจะเกินเวลาแล้วด้วย เลยวิ่งไปถามตรงที่ขายตั๋ว เค้าบอกรถออก 9.30 ก็ค่อยยังชั่ว นึกว่าจะตกรถซะแล้ว งงตารางรถที่นี่ได้อีก ดันบอกแต่เวลา arrive หอกมากกกก พอถึงเวลาก็ขึ้นรถ ถึงเบาะก็ใส่หูฟังหลับทันที ง่วงมากกกกก พอถึง Philadephia ออกจากชานชาลามาตื่นตาตื่นใจมาก ทำไมมันต่างจากเมืองกูจังวะ ฮ่าๆๆ สวยมากกกกกกก นี่แค่สถานีรถไฟนะ ยังไม่ทันออกไปข้างนอกเลยอะ เสร็จแล้วก็รีบไปซื้อตั๋ว NJ Transit ซื้อตั๋วกับเครื่องอัตโนมัติอย่างงง ต้องให้คนดำฮิปฮอปๆช่วย โชคดีมันไปเมืองเดียวกันพอดี เลยเจอกันตลอดทางเลย ฮ่าๆๆ เหมือนเราตามเค้าเลยแฮะ ค่าตั๋ว $14.75 ได้ตั๋วสองใบ เที่ยว Trenton $6.75 New Brunswick อีก $8 แต่รถไฟเที่ยวไป Trenton นี่ไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ เบียดๆอะ แต่พอ Transfer ไป New Brunswick รถไฟดีมากกกกกกกกอะ รถไฟมีสองชั้นด้วย นั่งอย่างสบายเจ๋งโคด เดินทางแบบ backpacker มากอะ ไปไหนไปกัน ตื่นเต้นดี ได้รสชาติชีวิตมากอะ อย่างน้อยมาเมการอบนี้ก็คุ้มแล้วอะ ดีกว่าทำงานเครียดๆอย่างเดียว เที่ยวบ้างไรบ้าง หุหุ

เมือง New Brunswick ไม่มีไรเลยอะ น่ากลัวอีกต่างหาก คนดำและแขกเยอะโคด หน้าตาแต่ละคนบอกบุญไม่รับมากกกกกก ออกมาก็ไปถามทางคนขายตั๋วไป Nicholas Music Center เค้าก็บอกให้ไปทาง George Street พอลงมาก็ถามคนเอเชียแถวนั้น เค้าก็บอกให้ไปขึ้นรถเมล์ตรงแแยกนู้นก็เดินๆไป แล้วไปถามฝรั่งขาวอีกก็เจอป้ายรถเมล์ แล้วก็นั่งรอ ตอนแรกว่าจะถามคนแถวนั้นว่าขึ้นสายไหนดี แต่หน้าตาไม่น่าถามซักคน มีแขกคนนึงเดินหนีหน้าตาเฉยเลยอะ แอบโกรธ -*-  ซักพักมีรถเมล์ผ่านมา มีลางสังหรณ์แปลกๆเลยรีบวิ่งขึ้นไปถามคนขับว่าผ่าน Nicholas Music Center มั้ย? สรุปผ่านและไม่เสียค่ารถด้วย เลยเป็นครั้งแรกที่ได้ขึ้นรถเมล์ในเมกา ที่จริงก็เป็นประมาณรถในมหาลัยน่ะแหละเลยไม่เสียตัง สำหรับนักศึกษา เราก็เนียนไป ดีนะที่มอนี้คนเกาหลีเยอะ ฮ่าาาาาาาา ขึ้นไปก็งงๆ นั่งวนไปเรื่อย นั่งไปซักพักเจอคนดำที่ช่วยซื้อตั๋วที่ฟิลาอยู่ข้างทาง เออแฮะ มาเมืองเดียวกันจริงๆ ฮ่าๆๆ โลกช่างกลมได้อีก พอออกจาก George Street ไปก็เข้าเขตมหาลัย นักศึกษาเต็มไปหมดเลย หุหุ แต่ไม่มีอาหารตา! เมืองนี้คนดำเยอะได้อีก เป็นแหล่งคนดำจริงๆ แล้วอย่างสกปรกเหอะ นั่งๆไปก็เจอซะที เกือบไม่ได้ลงแล้ว ดีนะที่ป๋วยไปถามเค้าว่าใช่ Nicholas ป่าวแล้วก็ลงมากัน มองไปก็เฮ้ยตึกคุ้นๆแบบนี้ใช่เลย ฮ่าๆๆ

ในที่สุดฉันก็ถึงจุดหมายซะที แล้วแบบสงสารน้องโคด อุตส่าห์มานั่งรถเล่นซะไกล ฮ่าาาาาาา ที่จริงทริปนี้กะมาคนเดียว เกรงใจคนอื่น เพราะเรากะมาหาผู้ชายอย่างเดียวเลย ฮ่าๆๆ มาถึงเจอคนนั่งตากแดดรอเข้างานเพียบเลย ฟันธงเลยว่าแฟนคลับเจย์แน่ๆ มีแต่หัวดำหน้าเกาหลีทั้งนั้นนนนนน เลยไปเดินเล่นในมอ เข้าห้องสมุด เข้าห้องน้ำไปเรื่อย กะว่าในอนาคตอาจได้มาเรียน ฮ่าๆๆ ห้องสมุดที่นี่เงียบมากอะ มีแต่คนนั่งเรียน คอมก็เป็นแมคหมดเลย ไฮโซวววววววววโคดดดดดดดด ออกมาก็กลับไปที่เดิม นั่งซักพักเบื่อไม่มีไรทำ เลยไปหาของกินที่โรงอาหาร เราซื้อแค่ขนมปังอะ อาหารในมอที่นี่อย่างแพงอะ ต้องประหยัดไว้ก่อนเพื่อเจย์ หุหุ กินไปนั่งดู Hero ไป กินเสร็จก็กลับไปที่เดิม คนเยอะกว่าเดิมมากเลยอะ ไปนั่งๆอยู่แถวนั้น เริ่มมีคนมาวี๊ดว๊ายเหมือนเจอเจย์เข้า Hall ไปแล้วทางประตูหลัง อย่างเซงอ่าา อุตส่าห์มานั่งรอ -*- เลยไปต่อแถวดีกว่า เผื่อซื้อตั๋วได้

เห็นคนเกาหลีคนนึงดูท่าทางน่าคุยได้เลยไปถามเค้าซักหน่อยว่า เป็นแฟนเจย์รึป่าว เค้าบอกใช่ แล้วยังเป็นแฟน 2pm มั้ย? เค้าบอกว่า "ไม่" ส่วนเราตอบยังไงไม่ขอบอกแล้วกันนะ : ) แล้วก็ถามเค้าต่อว่ามาจากเมืองไหน เรามาจากไทยนะ เค้าตกใจเชียว ฮ่าๆๆ พอถามเรื่องบัตร เค้าก็ยังบอกว่ายังไม่ได้บัตรเหมือนกัน เพื่อนเค้าก็หาบัตรวุ่นเชียว ซักพักเพื่อนเค้ากลับมานั่งแล้วก็วี๊ดว๊ายกัน เราก็นึกว่าได้บัตรแล้ว แต่่พอตอนประตูเปิดดันไม่เข้าแฮะ อ่อ แล้วก็ตอนก่อนหกโมงหน่อยๆก็ถามคนเกาหลีข้างหลังเราว่าแแฟนเจย์รึป่าว? ยังเป็นแฟน 2pm อยู่มั้ย? สเต็ปเดิมเหมือนคนก่อนหน้าเลย คนนี้ตอบว่ายังเป็นแฟน 2pm อยู่ แล้วเค้ามาจากเมือง Philadephia ใกล้ๆ Harrissburg นี่เอง หุหุ คนบ้านใกล้เคียงนี่เองเนอะ เราก็บอกว่าเรามาจากไทยนะ เค้าก็ว้าว แล้วถามว่าคุณรู้อะไรเกี่ยวกับ 2pm บ้าง? เราก็คิดในใจ เฮ้ย ถามไรแปลกๆ เพราะเรามาจากไทยเหรอ? ทำไมจะไม่รู้จัก 2pm ล่ะ ไทยบ้าเกาหลีจะตาย แต่ก็ตอบไปว่า "นิกคุน" ฮ่าๆๆ แล้วก็ถามเรื่องบัตรไปเรื่อย เราจะหาบัตรได้อีกมั้ย? อะไรแบบนี้ ระหว่างรอก็เจอคนเกาหลีมากมาย งานนี้มีแต่คนเกาหลีจริงๆแฮะ รวมมาจากทั่วทุกสารทิศ เฮ้ย แต่ชอบอีนักรักบี้เกาหลีคนนึงอะ ใส่เสื้อทีม Rutgers น่าจะเป็นเด็กในมอนี้แหละ แต่ตัวบึ้กมากอะ กล้ามใหญ่นักกีฬาโคดๆ ฮ่าๆๆ น่ารักชะมัด ตอนนี้ยังจำหน้าได้อยู่เลย หุหุ

นาทีระทึกตอนจะเข้างาน บัตรจริงๆยังไม่มีในมือ แต่มีบัตรลุ้นโปสเตอร์พร้อมลายเซ็นต์จากมือศิลปินเรียบร้อยแล้วอะสองใบ ฮ่าๆๆ พอใกล้ๆจะถึงประตู อีคนเกาหลีข้างหลังที่เคยคุยด้วย มาถามว่าจะซื้อตั๋วต่อมั้ย จะขาย $75 เราก็โหยยย แม่งแพงกว่าราคาจริงตั้งสามเท่า ฉิบหายแล้วกูทำไงดี ตอนนั้นแบบต่อราคาตั้งแต่ 30 ยัน 60 มันก็ 65 แล้วกัน แล้วอยู่หน้าประตูถึงคิวแล้วอะ ก็เลยโอเคๆไป แล้วก็จ่ายตัง จบ ได้เข้างาน ระทึกชะมัด บัตรเข้าไปดูแค่เจย์และ Art of Movement แค่สามสิบนาที (ถึงป่าววะ ไม่ได้จับเวลา ฮ่าๆๆ)

บััตรเข้้างาน

งานเริ่มด้วยการแสดงเต้นๆด๊องแด๊งๆจากเด็กเกาหลี ไม่ได้มีความสวยงามเล้ยยยย เหมือนแค่ใส่ชุดแค่นั้นเองอะ แล้วก็ละครเวที Goong จากคณะนักศึกษา ม.Rutgers ซึ่งไม่รู้จะสนุกดีมั้ย ฉากมันไม่โออะ แลดูทุกคนไม่พร้อม ละครธีสิสของศิลปากรเรายังเจ๋งซะกว่า ขนาดเอกเล็กๆเองนะ นี่มอใหญ่ในเมกา ไมธรรมด๊าธรรมดาจัง อยากจะบอกเลยอะว่า งานนี้มันจะไม่มีคนมาดูจริงๆนะถ้าไม่มีเจย์และ AOM เหอๆ เอาเจย์มาเรียกเรตติ้งโคดๆ

.

.

.

uploading

กำลังอัพโหลดคลิปที่ตามมา และไดอารี่@NJ
ตอนนี้เน็ตหายเดี้ยงแล้ว วู้วววว : )

กลับมาถึงบ้านได้ซักพักแล้ว แต่ไว้จะมาอัพอีกที ตอนนี้เน็ตเดี้ยง
อย่าลืมคลิกดูรูปใหญ่นะจ้ะ หุหุ : )

- sample -